çok özledim blogumu..sizleri çok özledim..uzakta kaldığım dönemde,birsürü anılar biriktirdim kimisi pek tatlı yüreğinize süzülüveren nehirler gibi...kimisi acıdan acı yüreğin üzerine dağlar çökmüş gibi..bunları tek tek anlatıp güzel gönüllerinizi yormak niyetinde değilim..sadece gönlümün hasadını dökmeye geldim..
öyle hızla değişiyor ki etrafımdaki herşey, ne aklım ne yüreğim takip edebiliyor böylesi bir yıkımı..çevremdeki insanların çoğu yarış içerisinde diğerinden daha hızlı boşaltmak için kişiliğindeki erdemi..pek az insan sahip çıkmaya çalışsa da özünden gelene,nefes almasını bile engellemeye çalışırken diğerleri ne kadar olabilirse işte...
karamsarlık yapmayı hiç sevmem...umutsuzluk çok ters kişiliğime esasen ve ben yitirmeye başladım umudumu, yitirmemek için böylesine direnirken...
bir kızım var benim...belki bir de oğlum olacak..peki bize dar gelen bu dünyada onlar neyi paylaşacak?bu derece çıkarlar üzerine dönerken dünya,tersine çevirmeye kimin gücü yetecek??
en anlamlı sözler bile en kirli ağızlardan ağlarcasına dökülürken,kim inanacak sevgi sözcüklerine..güven bilinmez bir diyarda, bulunmaz bir dağın ardına gizlenmiş bulabilene aşk olsun..
ne yapmalı??
bir zamandır sorup duruyorum kendime..
ne yapmalı,nasıl yapmalı?
o ardında bir ışık hüzmesi bulunan,aralıktan sızdığı halde gözü kamaştıran,gönlü aydınlatan kapıyı açmak için ne yapmalı?
inanca sarılıp dua etmeli...yeniden yeşertmesi için her insanın yüreğinde var olan merhamet fidesini
rabbimin önünde vav gibi eğilmeli..vazgeçmeden,pes etmeden,kardeşin derdini kardeşten çok sahiplenip kendin için diler gibi yalvarmalı..
küçücük adımlarla bile olsa menzilden ayrılmadıkça yürek, yürünen yolların kutsal olduğu bilinmeli...
birbirini tutuşturan mumlar gibi umudunu kaybedene ışığından vererek aydınlığı büyütmeli..
en önemlisi içimizde bize karşı duran bizden,en çok tüketen yanımızdan nefsimizden vazgeçmeli..
sizlerden de bekliyorum dostlarım...ne yapmalı?
nasıl etmeli?
sevgiyle...
Kayıtlar
9 yorum:
Ben senin gibi edebiyat sözleri ile süsleyemem fikirlerimi.Ancak sana sabret diyebilirim hemde inanarak ve sabrın sonunun selamet olduğunu bilerek.Sevgi dağlar ardında değil ki en büyük sevgi kalbimizde değil mi??? eğer sevgiden kastın ruhun nefsiyse,kullarla alakalıysa kırgınlığın kalbine dön derim sana.Orada sevgiye en layık var unutma.Hayat herşeye hemde herşeye rağmen yaşanası.Hep gülmek,hep mutlu olmak imkansız.Dalgasız deniz,bulutsuz gökyüzü olurmuymuş hiç.Seni,beni ve bizim gibileri menfaatsiz sevenler var ve hep var olacaklar.İlla ki duyman gerekiyorsa seni ben kalbime değerlilerimin yanına yazdım.Seni orda en sevdiğime O'nun affına sığınarak yine O'na komşu yaptım.Biliyorum ki O'da seni,beni ve bizim gibileri sever.O'na yakın olalım ister.Sen iyisin hatta iyiden öte senin deyiminle ''can''sın.Umutsuz olmaz,umutsuz yaşanmaz bir gün herşey çok daha güzel,çok daha iyi olacak.Umut ettiğimiz sürece hayallerimiz hep yaşayacak bizimle.Benim bir iki kelimem uzun oldu ama olsun :))esenlikle kal
canım hoşgeldin, öyle anlar geliyorki içinden çıkayamayacağım zannettiğin, dayanamam dediğin ama hepsi bir sınav bu dünyada sabırla her halimize şükretmeyi öğrenmemiz gerekiyor, başımıza gelen bir musibet aslında farkındalığımızı arttırmak için, yaradanımıza daha sıkı sarılmak ona güvenmek için. Sabır tatlım, seni ne bu kadar üzdü bilemiyorum ama buna da şükür de, geçecek üzülme...öpüyorum.......
birtanem..sizler gibi gönül dostu olanın rabbimin izniyle sırtı yere gelmez..ruhu diz çökebilir belki ama bedeni hep ayakta kalır..rabbim razı olsun..güzel gönlünüzü korusun..
Ben senin gibi edebiyatla anlatamam fikirlerimi.Sadece sabrın sonu selamettir diye bilirim.Sen,ben ve bizim gibiler umut ettiğimiz sürece yaşayabiliriz.Onun için sakın ama sakın umudunu yitirme.Dünya nefsi için kul acizliği için kırılma.En zor anında kalbine dön orda en sevgili en hakikatliyi bulacaksın.O'ki herkes yüz çeviriğinde, menfaatsizce sadece inandığın için orada olacaktır.(k.k.c)
burnunun ucu ne yakındır insana ama görmek için ayna gerekir..bu derece yakınımda olduğu halde ilacım onu bana gösterecek aynamsın işte..dostumsun..kardeşimsin..rabbim razı olsun kaniyem..
canim benim hosgeldin yeniden...
umut etmek guzeldir be pinarim umutlarimiz hic bitmesin,sabirda umut kadar onemlidir. her gecenin bir sabahi vardir unutma cancagizim.Rabbim gonullerimize isik tutsun, bizleri karanliktan korusun insallah...
Tekrar 'aramiza' hosgeldin pinarcigim.
Rabbim icinde bulundugun 'SIKIntidan' kurtarsin seni ve hepimiz insallah. Herkesin 1001 türlü derdi var ... Hayat sinav dünyasi ve sikintilar oluyor bazen dayanmak,sabretmek, ayakta durmak zor olsada elbette feraha cikacaktir ama malesef (kendim icin de söylüyorum) bazen bu durumlar bize cok asiri cözülmeyecek kadar zor geliyor.
Allahim hepimizi her türlü zorluklardan imanli bir sekilde kurtulmamizi nasip etsin.
almanyadan sevgiler - selamlar
Not. Belki simdi bu post'da pek yeri degil, ama blogun gercekten cok hos - takipteyim ;)
fatmam
canım..burayı buyüzden çok
seviyorum..henüz yazmaktayken sıkıntımın yarısı buharlaşıyor..sonra yorumlarınız ve dolayısı ile desteğiniz sayesinde kalan yarısının da büyük bir kısmı uçup gidiyor.minik bir parçası kalıyor ve ben onu seviyorum..çünkü herşeyin yolunda olduğunu düşünmek beni duraklatacaktır.oysa noktaları sevmem,virgüller çok daha güzel..güzel ötesi yüreğinden öpüyorum fatmam..rabbime emanet olun little prenses ve anneciği..
streetfashionandmore ღ
canım ne kadar can-ı gönülden yazmışsınız..çok teşekkürler ediyorum..rabbimin yüreklerimize koyduğu merhamet ne yücedir...tanımayan insanları yandırır birbirine..çare aratır..var olduğunuzu,aynı dünyada nefes aldığımızı bilmek bile güç verdi inanın..ölmemiş insanlık..yapayalnız kalmamışım..rabbim razı olsun arkadaşım,gönlümü aydınlattınız..hiç uzak hiç eksik olmayın..
Yorum Gönder
yüreğinizden geçen,dilinize gelen bir iki kelimeyi benimle paylaşırsanız çok mutlu olacağım...şimdiden teşekkürler...