22 Temmuz 2010 Perşembe

en doğruyu bulma yolunda...







İki arada bir derede kalmak…durumumu en iyi özetleyen kelimeler sanırım bunlar…kızım birkaç gün önce 5 yaşına girdi..onunla ilgili attığım her adım sancılı bir sürecin ardından geliyor..birçok anne baba muhtemelen benimle aynı kaygıları paylaşıyor..çocuğuma hayatı olduğu gibi mi sunmalı mıyım yoksa ondan birtakım şeyleri gizleyerek korumalı mı?..örneğin yurtdışında çalışan babasının yanına gideceğimizi ona hemen söylemeli miyim??yoksa kesinlikle netlik kazanmadan ondan gizlemeli mi?


Kesinlikle gizlemelisin diyor bir yanım..yoksa hayal kırıklığı yaşayabilir..diğer yanım diyor ki: hayal kırıklığı da bu hayatın bir parçası değil mi?yaşama dair değil mi hem umutlar hem hayaller hem de umutsuz yılgınlıklar..

Bir okyanusta olduğunuzu bile bile akvaryum konforunu sunmak o an için etkili bir çözüm gibi görünse bile..sonsuza kadar yanında olamayacağınızı bildiğiniz kıymetli miniğinize yapılabilecek en büyük haksızlıklardan birisidir bence..çünkü eğer bir yarışsa rakibini çok iyi tanıyarak,eğer bir savaşsa düşmanının tüm stratejilerinden haberdar olarak yapılmalı..ve yaşadığımız hayatsa,koşullar gözlemlenmiş olarak başlanmalı…

3 ay önce bizimle olması için rabbimin daha zamanı değil dediği meleğimi hamileyken kaybettim..ve kaybettiğimde de yaklaşık 3 aylıktı..
Biz hayatımıza yeni birisi katılacağı için mutlu ve umutluyduk başta..bu sevinci kızımızla da paylaştık..bu süreci hep birlikte yaşadık..3 ay sonra artık bizimle olmadığını öğrendiğimizde yine eteklerim tutuştu önce..yine aynı sancılı süreç…ve hastaneden döndüğümde beni kötü halde gören kızım haklı olarak sordu: anne ne oldu?


Bu sorunun cevabını verebilmek için bir saniye de bin bir düşünce geçti aklımdan? Ona ne demeliydim? Bunu ondan gizlemeli miydim ? Ertelemek kime fayda sağlardı?
5 yaşındaki kızımı yetişkin bir birey gibi karşıma aldım odanın kapısını kapattım ve baş başayken konuşmaya başladım..üzgün olduğumu söyledim..müstakbel kardeşinin henüz hazırlıklarını tamamlayamadığı için geldiği yere geri döndüğünü eksiklerini tamamladıktan sonra eğer hepimiz istersek yeniden geri gelebileceğini söyledim..beni dinledi ve yine de sormaktan çekinmedi: ama neden gitti? Eksikleri olduğunu ve bu zamanın kendisini tamamlamak için yeterli olamayacağını söyledim..peki dedi..ama emin olmak istercesine tekrar sordu: yeniden çağırırsak gelir değil mi? Allah izin verirse ve hepimiz istersek evet kızım dedim..sonraları yeniden birkaç kez buna benzer sorular sorduysa da..derin bir üzüntü belirtisi göstermedi..beni rahatlattı bu hali…etrafımdakilerin bir kısmı iyi yaptın derken bir kısmı niye yaptın dediğinde…şöyle düşündüm..ben bu sürecin tamamında gerek uzmanlarla görüşmek olsun gerek internet aracılığıyla olsun hep araştırma halindeydim..her kaynaktan farklı bir bilgi edindim bu farklar beni yine farklı yönlenmeler içerisine soktu..ama tam o sırada dedim ki bu çocuk benim çocuğum..benim bir parçam…kim onu benden daha iyi tanıyabilir ki Allahtan başka??demek ki çocuğum için en hayırlı kararı içime dönerek yine ben vermeliyim…ve netice de tavrım bu yönde oldu…şükürler olsun pişmanlık duyurmadı rabbim hiç de yaşatmasın bu ağır hissi inşallah..


Denize girmeden yüzmeyi öğrenmek imkansız..ya da birkaç kez düşmeden yürüyebilmek…hayata dair olan hiçbir şeyi yadsımaksızın kabullenebilmek gerek..
dönüp çocukluğuma baktığımda sürekli çocuğumun psikolojisi bozulur mu diyen ebeveynler göremiyorum..çok şükür sağlıklı bireyleriz bir çoğumuz da..şimdi böylesine üzerine titreyerek evlat yetiştirmek ters geliyor bana..salt çocuğumu korumak uğruna yapay bir ortam yaratmak yanlış geliyor..elbette çocuğum her şeyi bu kadar açıkça yaşarken çok üzüldüğü anlar olacak..ama o zaman hep arkadaş annesi yanında olacak..ta ki kendi kanatlarıyla uçmayı öğreninceye kadar..


bu büyük sınavımızdan da hepimize yüz akıyla çıkmayı nasip etsin rabbim…


sevgiyle kalın..


6 yorum:

Hani dedi ki...

ELİNE,YÜREĞİNE SAĞLIK BİRTANEM..DEDİĞİN GİBİ BİR İMTİHAN HAYAT VE İNŞALLAH DİLEDİĞİN GİBİ HAYIRLARLA ÇIKARIZ BU SINAVDAN..SAYFANA YORUM YAZMAK ANCAK MÜMKÜN OLDU..HAYIRLI OLSUN..YÜREĞİNİN İKLİMİNİ YAŞATSIN OKUYANLARA İNŞALLAH..SEVGİYLE..

dokuzuncubulut dedi ki...

Bloğunuzu sevgili Cafe pepela'nın bloğunda gördüm. Kızınızla olan güzel resminizi görünce, ziyaret etmek istedim iyi ki de etmişim.
Öncelikle kaybınız için geçmiş olsun demek istedim. Yüreğinizden geçenleri ne güzel yazmışsınız. Hayatta en zor şey çocuklarımızı yetiştirmek... Onları hayatın zorlu taraflarından korurken, hem de hayatın gerçek yüzüyle tanıştırmak ince bir çizgi gibi. Önemli olan o çizgiden az hasarla geçirmek...
Allah bütün anne-babalara, kolaylık ve sabır versin...
Sevgiler.

pinaripekci dedi ki...

HANİ,
benim sevgi bestem..hoş geldin sayfama,sefalar getirdin..yüreğimin iklimi sevilenlerden ve sonsuz sevilmelerden ibaret..rabbim yokluğunuzu göstermesin..ne senin, ne meleğimizin..rabbime bin şükür ne çöllerden ne dağlardan, ovalardan denizlerden aştırdı getirdi bizi birbirimize..ömrüme yüreğime ve sayfama hoşgeldin biriciğim..rabbime emanetsin..

pinaripekci dedi ki...

dokuzuncubulut..hoşgeldiniz..hem ne hoş bir güne rastlamış gelişiniz..bu güzel sözler bana çok güzel bir doğumgünü hediyesi oldu..gönül dolusu teşekkürlerimle..sözlerinize layık olabilmek umuduyla..rabbime emanetsiniz..

Adsız dedi ki...

cnm benim yeni okuyabildim oda tesadüfen,hem okudum hem agladim,bir annenin evladina birakabilcegi en güzel en anlamli hediye onu büyütürken yasadigi duygulardir,bence...biz cok zor bir cocukluk gecirdik birbirimizi senelerdoir taniyoruz,senin bu kadar özenli ve iyi bir anne olmanda bunda kaynaklaniyo bence,ins bende senin gibi bir anne olurum bu duygulari yasarim..senin gibi bir dostum oldugu icin cok sansliyim,ins ikinci meleginide nasip eder rabbim,birlikte büyütürüz cocuklarimizi ins..ALLAHA emanet olun,gülen yüzün hic solmasin...

pinaripekci dedi ki...

Seherim..sanırım sensin..yüreğime dokundu sözlerin..rabbim hepimiz için hem hayırlar hem hayırlılar nasip etsin dilerim...dediğin gibi zor günlerdi..ama geçti gitti işte..hep derim hiçbir tad sonsuza dek kalmaz insanın ağzında ne tatlandıran balın ne yakan biberin..hepsi geçer gider..geçmişe ancak ders çıkarmak için bakarız bizler..böyle de olmalı zaten yoksa ışıklı günlerimizi geçmişimizin karanlığı gölgeler..hakkımda böyle düşünmen beni daha da azimlendiriyor..aslında söylediğin kadar olamadığımın farkındayım ama o sözlere o bakışlara layık olabilmek için yürüyeceğim yolları koşma gereği duyuyorum..sevenlerin bana layık gördüğü menzile ulaşmak için daha çok pişmem gerektiğini düşünüyorum..güzel gören gözüne,güzel yazan eline,gönlümü coşturan gönlüne sağlık kardeşim..rabbime emanet..

Yorum Gönder

yüreğinizden geçen,dilinize gelen bir iki kelimeyi benimle paylaşırsanız çok mutlu olacağım...şimdiden teşekkürler...

bir de bunlar var:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Pages

Bu gadget'ta bir hata oluştu